Interviews

Ravy

Vele kennen mij als Ravy. Ik ben een Engelstalige rapper, songwriter en schiet videoclips voor andere opkomende artiesten. Momenteel woon ik in Londen.
Je kan mij vaak vinden in een studio waar we nieuwe songs creëren en/of andere artiesten begeleiden en helpen met opname. Daarnaast ben ik veel bezig met editen.
Ik was 16 jaar toen ik uit de kast kwam bij mijn moeder. Ze zei dat ze er een beetje moeite mee zou hebben, maar zolang ik maar gelukkig ben. Uiteindelijk vertelde ze de hele wereld met trots dat ik gay ben, voordat ik de kans kreeg om het zelf te vertellen.

Lees het hele interview met Ravy hier

Nazrina Rodjan


Ik heb het bestaan van homo’s en lesbiennes nooit als iets vreemds of negatiefs gezien. Dat verklaart misschien ook mijn eerste reactie op het moment dat ik me pas echt realiseerde dat ik lesbisch ben; ik stond voor de spiegel in de badkamer en er was een verandering in de manier waarop ik naar mezelf keek. Alles viel op zijn plaats. Ik voelde mij opgelucht en het was alsof ik na jaren eindelijk een fundamenteel stukje van mezelf vond, waarvan ik al die tijd niet door had dat ik daarnaar op zoek was. Vóór dat moment had ik mij nog nooit zó vrij gevoeld in mezelf.

Lees het hele interview met Nazrina hier

Riyaz van wegberg

Binnen de Hindoestaanse gemeenschap is er een vorm van anti-blackness, waardoor Hindoestaanse queers op een bepaalde manier worden geforceerd om mee te doen met witheid. Als ze daarom uit de kast komen hebben ze ook een heleboel koloniaal denken uit te pakken en ook nog een heleboel homofobie om uit te pakken. Als je niet monogaam bent of niet de financiële middelen hebt, dan zijn er wel veel verwachtingen vanuit de Hindoestaanse gemeenschap waar je niet aan kunt voldoen. De relatie die Hindoestanen hebben tot kleur is ingewikkeld. Ik denk dat dat heel specifiek is voor Hindoestaanse gemeenschap is.

Lees het hele interview met Riyaz hier

Sanjana Wazir

Ik ben nooit echt uit de kast gekomen, ik stond op een dag in de l’homo en toen was het openbaar. Mijn biologische familie stond hier niet achter. Ze zeiden dat het niet kon, dat het fout was en dat het een fase was. Ik dacht dat ze misschien wel gelijk hadden en daarom probeerde ik mezelf te veranderen om toch in hun plaatje te passen. Nu ik mezelf beter ken en meer zelfvertrouwen heb, weet ik dat acceptatie door de mensen waar je van houdt het allerbelangrijkste is. Dat hoeft niet per se familie te zijn. Ik heb behoefte aan acceptatie van het feit dat ik Hindoestaans, maar niet hetero ben.

Lees het hele interview met Sanjana hier

Ricky Mohabbat

Binnen de homo-gemeenschap krijgen gekleurde mannen regelmatig te horen dat zij, en ik quote, knap zijn voor een *bevolkingsgroep*. Ik weet niet waar dat vandaan komt en ik vind het uitermate problematisch dat mensen dat durven te zeggen. Ik ben niet ‘knap voor een Hindoestaan’. Ik ben een mens. Daten als gekleurde homo is lastig, want de Nederlandse gayscene is over het algemeen een hele witte wereld. Je wordt altijd gezien als een smaakje of als iets exotisch. Daar wil ik van af.
Ik kan wel zeggen dat ik trots ben op mijn eigen identiteit. En daar is het Hindoestaan-zijn een onderdeel van.

Lees het hele interview met Ricky hier

Jason Janki

Ik was zestien toen ik uit de kast kwam. Mijn ouders reageerden daar heel goed op. Ze zeiden het allang al te weten en er helemaal geen moeite mee te hebben. Mijn ouders hebben mij nooit tegen gehouden in wie of wat ik wilde zijn. Als ik als kind met poppen wilde spelen, dan mocht dat. Ik kreeg barbies van mijn ouders, als ik daarom vroeg. Ik herinner mij dat ik als kind een keer samen met mijn broertjes en ouders in de speelgoedwinkel stond om voor ons waterpistolen uit te zoeken. Ik koos voor een roze waterpistool en mijn ouders maakten daar geen enkel punt van. Ze hebben mij nooit in het genderhokje van man proberen te forceren. Ze lieten mij vrij om te zijn wie ik wilde zijn.

Hindoestanen kunnen nog steeds heel ouderwets zijn. ‘Manai ka boli’ (wat zal men ervan vinden/zeggen) speelt een hele grote rol. Ik heb daar zelf geen problemen mee gehad in mijn familie. Mijn adjie had er bijvoorbeeld helemaal geen problemen mee, ze had zoiets van: als jij maar gelukkig bent.

Lees het hele interview met Jason hier

Sunny

Tien jaar geleden was ik de tweede transgender op de Nederlandse televisie en toentertijd ook de enige niet-witte. Ik kreeg heel veel doodsbedreigingen en werd op straat uitgescholden. Toen ervaarde ik pas hoe heftig het was. Het beangstigde mij heel erg. Ik heb mij toen teruggetrokken en verstopt.

Voor homoseksuele mannen en lesbische vrouwen zijn er veel ontmoetingsplekken om herkenning te kunnen vinden. Dat is er voor transgenders niet op een laagdrempelige manier. Het is als trans vrouw lastig om een plek te vinden waar je kan aarden en iets om je mee te identificeren. Ik heb best wat heftige dingen moeten doorstaan in Amsterdam en met die ervaring hoop ik anderen te kunnen helpen.

Lees het hele interview met Sunny hier