Ricky Mohabbat

Kan je jezelf voorstellen?
Mijn naam is Ricky Mohabbat. Ik ben 27 jaar en woon sinds een jaar of zes à zeven in Amsterdam. In het dagelijks leven werk ik als journalist en daarnaast studeer ik Communicatiewetenschappen aan de Vrije Universiteit in Amsterdam. In mijn werk probeer ik altijd maatschappelijke en sociale onderwerpen aan te kaarten. Zo heb ik met Keti Koti een reportage gemaakt over het slavernijverleden van Nederland. Ook praat ik openlijk over het gay-zijn. Ik vind het belangrijk om dat soort onderwerpen bespreekbaar te maken. Verder ben ik bezig met een platform, een online magazine, die Lieve Ricky heet. Een onderdeel daarvan is een podcast waarin ik met gasten over het leven, de liefde en grote dromen en doelen praat. De Lieve Ricky-podcast is te vinden op Spotify.

Wat zijn je hobby’s?
Moeilijk, ik heb niet echt hobby’s. Ik vind schrijven en sociale activiteiten heel leuk: tijd doorbrengen met vrienden en familie. Ik vind het fijn om mij te omringen met de mensen waarvan ik hou. Daar word ik het gelukkigst van.

Wie zijn de belangrijkste mensen in jouw leven?
Allereerst mijn ouders en mijn zusje. Zonder twijfel! En het mooie van queer zijn, is dat je je eigen familie kan kiezen. Ik deel lief en leed met mijn beste vrienden, die onderhand ook onderdeel van mijn familie zijn. Ik heb best een druk leven en dan is het fijn om mensen te hebben die het thuis-gevoel symboliseren.

Vanaf wanneer wist je van jezelf dat je queer bent?
Dat heb ik altijd al geweten. Het klinkt heel vreemd. Een van mijn vroegste herinneringen is dat ik als kind ‘The Power Rangers’ op tv zag en merkte dat ik de mannelijke Rangers veel interessanter vond dan de vrouwen. Als je zo jong bent, dan weet je niet waar dat gevoel over gaat. Toen ik iets ouder werd, zag ik een aflevering van ‘Goede Tijden Slechte Tijden’. In die tijd was er een mannelijke acteur in de serie, die worstelde met zijn geaardheid. Ik herkende mij in zijn worsteling en dacht: dit is mijn verhaal!

In hoeverre ben je uit de kast en hoe reageerde jouw familie erop?
Het was in mijn begin jaren 20 dat ik ‘uit de kast’ kwam.  Mijn moeder had er helemaal geen moeite mee. Mijn vader vond het in het begin wel moeilijk, want hij was bang hoe de reacties van de buitenwereld zouden zijn: ‘hoe zal de wereld mijn zoon behandelen?’. Mijn ouders hebben de rest van de familie over mijn geaardheid verteld. Gelukkig reageerden zij daar heel goed op. Dat is het gemak van een familie die al jarenlang in Nederland woont en niet wereldvreemd is.

Hoe heeft jouw queer identiteit jouw leven gevormd?
Volledig! Ik had het er laatst met mijn tante over hoe ik ben veranderd, nadat ik uit de kast ben gekomen. Ik ben mij gaan kleden en gaan gedragen zoals ik dat wil. Dat deed ik daarvoor niet, want ik had eigenlijk een soort masker op. Sinds mijn 21ste woon ik op mezelf en kan ik volledig mijn eigen authentieke ik zijn en dat zie je terug in o.a. mijn kleding. Toen ik nog thuis woonde, dacht ik daar wel over na en hield ik daar ook rekening mee. Ik wilde mijn ouders beschermen tegen oordelen van andere mensen over hun zoon. Nu ik open ben over wie ik ben, gaat het leven op sommige aspecten veel makkelijker. Het is een groot deel van mijn identiteit en ik ben er trots op. Ik word met de tijd ook steeds trotser op wie ik ben en dat durf ik ook steeds meer uit te dragen naar de buitenwereld.

Welke problemen denk je dat specifiek zijn voor Hindoestaanse queer mensen t.o.v. queer mensen met een andere etnische achtergrond?
Ik denk dat we allemaal een beetje tegen dezelfde problemen aan lopen. Wij mogen niet zijn wie we willen zijn, voornamelijk vanuit cultureel en religieus oogpunt. Dat is wat de meeste mensen die niet-wit zijn ervaren. Ik denk dat er voornamelijk overeenkomsten zijn en daarom vind ik het fijn om met niet-witte queer mensen te praten. We snappen van elkaar waar we vandaan komen en we worstelen met dezelfde gevoelens.

Welke voordelen zitten er aan een queer Hindoestaanse identiteit?
Of er echt voordelen aan zitten, dat weet ik niet. Ik kan wel zeggen dat ik trots ben op mijn eigen identiteit. En daar is het Hindoestaan-zijn een onderdeel van.

Waar heb je als Hindoestaanse queer behoefte aan?
Deze vraag wil ik graag wat breder beantwoorden. Binnen de homo-gemeenschap krijgen gekleurde mannen regelmatig te horen dat zij, en ik quote, knap zijn voor een *bevolkingsgroep*. Ik weet niet waar dat vandaan komt en ik vind het uitermate problematisch dat mensen dat durven te zeggen. Ik ben niet ‘knap voor een Hindoestaan’. Ik ben een mens. Daten als gekleurde homo is lastig, want de Nederlandse gayscene is over het algemeen een hele witte wereld. Je wordt altijd gezien als een smaakje of als iets exotisch. Daar wil ik van af. De lesbische gemeenschap is, volgens mij,  menselijker. De vrouwen hebben respect voor elkaar. De gay-scene daarentegen is heel oppervlakkig. Het gaat vooral over je uiterlijk, lichaam en de grootte van je pik.

Welk advies zou je de jongere versie van Ricky geven?
Wees trots op wie je bent. Het leven kan nu misschien aanvoelen alsof het einde van de regenboog niet in zicht is, maar dat is niet het geval. Heb meer vertrouwen in je familie, want zij zullen je steunen en accepteren. Wees niet bang om jezelf te zijn. En durf gelukkig te zijn.

Sommige mensen kiezen ervoor om nooit uit de kast te komen. Wat zou je tegen deze mensen willen zeggen?
Dat vind ik heel moeilijk. Ik wil niemand opleggen om uit de kast te komen, want dat moet je alleen doen als het goed voor je voelt. Dat gezegd hebbende, je bent het ergens ook naar jezelf verschuldigd om voor je eigen geluk te kiezen. Als jij een stukje van jezelf blijft ontkennen, dan zal je misschien nooit gelukkig worden en nooit kunnenervaren hoe het is om onvoorwaardelijk van iemand te kunnen houden. Ook zal je nooit ervaren wat het betekend om in je eigen waarheid te leven. Nogmaals, doe het alleen als het goed voelt en op je eigen tempo.

Heb je nog aanvullingen of dingen die je zou willen zeggen?
We leven in een wereld waarin wordt gedaan alsof homoseksualiteit iets raars is. Daar moeten we van af. Wij zijn mensen. Punt. We moeten daarom blijven zorgen dat onze stem wordt gehoord. Mensen zoals jij en ik maken het makkelijker voor de volgende generatie om sneller en makkelijker uit te kast te komen. De volgende generatie mag niet tegen dezelfde problemen aan lopen als waar wij mee te maken hebben gehad.

Ricky is via instagram te vinden @ricky.mohabbat en @lievericky.

Gepubliceerd door

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s